Deel 14: Geld

Deze week beginnen we met de interviews met de leerlingen die een aanvraag hebben gedaan voor een beurs. Over twee weken is de selectie van deze leerlingen en van diegene die volgend jaar gaan lesgeven op JSS scholen. Het aantal dat we aannemen hangt af van het aantal dat we kunnen betalen dat hangt af van……. nou ja jullie verdienen meer dan ik dus u raad het al. Er is trouwens al aardig wat geld binnen gekomen, nog onwijs bedankt hiervoor, begin bijna te denken dat jullie denken dat ik echt serieus werk doe (vooral omdat niemand geld heeft ovegemaakt voor het biertjes voor dick fonds, twee uitzonderingen daargelaten maar die willen anonieme donateurs blijven). Eind juli moeten we beslissen, dus wat dan binnen is bepaald met hoeveel leeringen we deze twee projecten gaan doen dit jaar.

Dan het goede nieuws: Nandom Sec heeft 1 eerste prijs verovert tijdens de regionale interschool championships voor….. handbal, jeuheu. Ons team gaat dus door naar de nationale kampioenschappen, incluis hun coach en dat ben ik, jeuheu. Het kampioenschap was erg leuk, jammer dat het een week school kost, maar toch de moeite waard, 1000 kinderen die een soort mini olympische spleen houden, officiele opening met eeuwige vlam, hijsen van de vlag en het volkslied gevolgd door het sportlied (“we shall use our hands to pick and throw, we shall use our foot to run and kick, we shall sweat, we shall fight for victory, in the name of Ghana!”), liefst een paar opctaven te hoog gezongen. Zag er professioneel uit, dat je vervolgens wordt gevraagd om de eerste handbalwedstrijd scheidsrechter te zijn zodat de andere scheidsrechter kunnen zien wat nu de officiele handbalregels zijn doet daar maar een heel klein beetje aan af.

Nu het nog betere nieuws: Mark (Ruwaard, red) is hier 10 dagen langs geweest, was onwijs gezellig en …. Hij had kaas meegenomen, waarover later meer (helaas uiteindelijk in het iets mindere nieuws). Na aankomst mocht hij een nachtje slapen en dan meteen door naar Nandom, reis verliep soepel, Accra-Kumashi in een rappe 4WD en bij aankomst in Kumshi net op tijd op het station om nog meet e kunnen met de bus naar Wa, jammer dat de laatste twee stoelen in de regel niet de beste zijn en deze regel werd helaas meer dan bevestigt, we zaten in het midden van de rij zonder rugleuning of leunig voor ons, enkel andere lijven om tegen aan te leunen in alle 4 de windrichtingen. Is op zich te doen in de 8-9 uur die voor de rit staat, jammer dat he teen paar uur langer werd, Uiteindelijk toch aangekomen en nu het allerbeste nieuws: de auto deed het, jeuheu!! En doet et nog steeds. Moest verdeer nog wel en paar lesjes geven, maar hebben toch een mooie excursie gemaakt. Vrijdagmorgen vertrokken op weg naar JSS-scholen, helaas geen electriciteit, dus geen benzene (pompen werken op electriciteit), dus kleine omweg genomen naar Lambussie, klein dorp met paar extra tonnen benzinene en diesel, wagen volggegooid, te laat voor schoolbezoek, dus doorgezet naar Gwollu, een kleine tachtig kilometer verderop. Daar staat nog een oude dorpswal die tijdens de slavenhandel is neergezet als beschernming tegen de “Brongs” die slaven moisten brengen aan de “Ashanti” die ze verkochten aan ons! Hebben we via via toch nog een beetje cultuur in het noorden van Ghana gebracht, was indrukwekkend om te zien, een heel degelijke muur van alleen klein en zand en toch pak ‘m beet tweehonderd jaar oud. Daarna een tour door het dorp, langs bonesetter, waterpoelen en nog een paar stukken slavenmuur, afgerond met een discussie met de chief over het bedrag dat wel niet verschuldigt zouden zijn voor het zien van al dit moois. Brave man overschatte zijn toeristiche schatten en zijn bijdrage daaraan toch lichtelijk vonden wij (185.000 cedis, bezoek aan Ashanti paleis kost 20.000 cedis, een bezoek aan een chief 1 fles drank a 25.000 cedis (delen door 10.000 voor prijzen in euros)). Terugweg was geweldig; auto deed het prima, ruitenwisser niet, Mark reed, ik zat in het raam de ruitenwissers handmatig op en neer te schuiven, na twee uur, kwamen we heel nat en heel voldaan aan, gevierd met een biertje. Mark kreeg een cadeautje: Patrick had hem een echte originele calabash-drum laten maken, nadat mark gevraagd had waar je die hier kon vinden. Mark vond hem prachtig… alleen een bietje jammer dat zee en leguaan hadden gefileerd om de trammel een sterke bespanning te geven. Ha vinden ze vast niet goed op schiphol, uiteindelijk de trommel omgewisseld met een origineel geitevellendrum van het kerkkoor.

Het slechte nieuws: Mark is weer weg, Chris en Andy zijn weg en Noud en Marianne gaan weg. Een goed excuus om na Mark in Accra te hebben afgezet via Bolga terug te komen. Oh ja onderdeel van het slechte nieuws is ook dat elke bus die ik met Mark heb genomen onderweg wel een paar uur stil stond om lekker te sleutelen, maar kan natuurlijk niet elke keer hetzelfde mailen. Busrit naar Bolga vertrok op tijd, zat een gezellig zwangere dame naast mij die na een half uur mij om een plastic zakje vraagt en onwijs begint over te geven. Gelukkig daarna 4 uur motorpech dus dame kon in de sloot doorgaan. Weer ingestapt begon ze weer opnieuw (had buiten stiekem zitten eten), haar zoontje wordt er en bietje moe van en begint ontiegelijk te krijsen, na een half uur heeft moeders het gehad en hengst hem er een paar keer ongelovelijk van langs. Jong gat nog harder krijsen en begin took te kotsen, over z’n moeder, haar buurman en ….zijn KAAS. Gelukkig was de helft al op, maar mijn humeur had toch even een serieuse deuk opgelopen. Bolga was leuk, erg fijn om Noud en Marianne nog even te zien en natuurlijk de andere mark. Busrit terug had een recordwachtijd van 8 uur voordat we uiteindelijk het station verlieten, daardoor te laat in Wa, dus vandaag geen les maar een mailtje aan u.

Gedraag u allemaal daar, geniet van vakantie en/of werk, man en/of vrouw, hee groetjes en dikke kus,