Deel 15: Ghanezen en Handbal

excuus voor de lange radiostilte, had last van gepaste laksheid. De eerste drie weken was ik gewoon echt te druk geen tijd voor traag internet en de laatste 10 dagen was ik op vakantie met arno, zou een schande zijn dat te onderbreken met computergeweld. Donderdag kom ik in Nederland, wil een paar scholen en organisaties langs gaan om het een en ander toe te lichten over wat ik nu aan het doen ben te Nandom en uit te zoeken welke andere mogelijkheden er zijn, gewoon werk dus, zal er verder niet al; te veel aandacht aan besteden. Zal verder links en rechts enkele biertjes/wijntjes met kaasjes te nuttigen met deze of gene, dus wees op uw hoede, mocht u niet langs de route wonen of kunt u maar niet genoeg krijgen van Hengevelde: zaterdag de 25ste bent u uitgenodigd aan de Weth. Goselinkstraat 2, daarna vlieg ik weer terug.
Samenvatting van de afgelopen weken: Schooljaar eindigde braaf met een proefwerkweek, kids hebben goed gescoord, daarna begonnen met stoomcursus "hoe wordt ik een leraar" voor 12 leerlingen die zich hadden aangemeld: ging goed, ze zijn echt enthousiast en doen echt hun best, ha ze zijn gewoon goed!! Jammer dat de headmasters van de scholen waar ik ze heen stuur niet elke keer op komen dagen, schijnen hun niet echt te kunnen deren of ze nu wel of niet een leraar hebben, maar dat slaan we d'r nog wel in. volgende week maandag beginnnen de JSS-scholen officieel en kunnen deze twaalf dus beginnen, elke maand komen ze naar Nandaom Sec om hun loon te krijgen en eventuele problemen te bespreken, dat project gaat gewoon helemaal lukken.
Tussendoor mocht ik op en neer rijden (ootoo doet het nog steeds, jeuheu) naar Wa om het regionale handbalteam te trainen samen met Vorsa, een gevangenisbewaarder en een geweldige trainer (houdt van een biertje en is ALTIJD op tijd). 6 uur per dag trainen, die kids (ze waren met z'n twaalven) waren fanatiek deden echt hun best, zegt de regionale president dat er maar 10 naar het nationale toernooi in Sunyani mogen, blijkbaar een officiele regel van de organisatie, slaat dus nergens op, Vorsa en ik klagen, klagen, klagen , bieden uiteindelijk aan om zelf het eten voor de extra kinderen te betalen, zeggen de man dat andere regio's echt wel meer leerlingen zullen sturen, maar hij wijkt niet. Aangekomen in Sunyani legt de organisatie tijdens de eerste vergadering uit dat je wel meer leerlingen mag sturen, mits je voor nhun voedsel zorgt, zo gaat het namelijk elk jaar, kon die regionale prutser wel.... nou ja heb 'm een glimlach gegeven en verder zoveel mogelijk ontweken. Ons team had dus slechts twee wisselspelers terwijl de andere er 4, 5 hadden. Gelukkig komen ze uit the Upper West, zijn gewend aan elke dag 10 kilometer naar school lopen, dus ze hadden geen wissels nodig. Eerste wedstrijd moest gewonnen worden om nog aanspraak te kunnen maklen op een volgende ronde, tegenstander had problemen met de legitimatie van twee van hun spelers. De official zet ons dat hij de spelers alleen kan accepteren als wij dat doen. Wij zeiden dus mooi nee, als jij geen schoolpasje hebt zit jij dus niet op een school, eigen schuld! wedstrijd begint spelen die twee gewoon mee. wij klacht indienen, nee dat kon niet nu, moest na de wedstrijd. jongens deden het echt goed, eerste helft 9-8 achter, tegen een team dat al een paar jaar handbalt en zij net anderhalve maand!!! Eindstand 23-13. Jammer, misschien heb ik ze teveel WHC tactiek geleerd, goed beginnnen en dan goed verliezen, nee het was gewoon niet eerlijk: 17 van de 23 goals werden gescoord door hun twee "extra" spelers an bij het protest achteraf zegt de official dat ie nooit had gezegd dat die twee jongens niet mochten spelen, ook hij kreeg een glimlach. Laatste wedstrijd was dus voor spek en boon, eerste helft 9-6 voor, tweede helft.. nou ja genoeg over handbal, daarna met arno naar kumashi gegaan om de kwalificatie wedstrijd Ghana-Uganda te zien, Ghana won en is nu gekwalificeerd, jeuheu, goed gevierd, samen met Mark en daarna met z'n drieen naar de Volta Region gegaan, watervalletjes, bergjes en biertjes oe en verse koffie. genoeg, zal jullie snel zien: groetjes en dikke kus,