Deel 16: Terug in Ghana

Het was heerlijk het gross weer eens een keer in levende lijve te zien, van dichtbij zijn jullie ook leuk. Vertrek uit Nederland was tien keer niks. Ik wou de computer van Anneke en Harry meenemen, maar Alitalia vond van niet. Je mag geen dozen meenemen (maar ja waar vind je een koffer waar een computer in past?), laat staan electronica, het mocht eens kapot gaan?! Een uur rond zitten waggelen langs steeds belangrijkere afgevaardigden die allemaal naar hun baas verwezen maar mooi geen toestemming gaven. Heb nu een flauw vermoeden van wie die Ghanezen dat proffessionele afschuiven naar boven hebben geleerd. Aankomst in Ghana (zonder computer dus) voelde direct als thuis. Biertje gedronken met PeterPaul, ze hadden weer eens geen geld, desalnietteplus gezellig. Volgende avond begravenis van hun oom, de hele nacht met familie en vrienden en een bevroren lijk in de woonkamer biertjes drinken, jeuheu. Heb de beste man nooit in levende lijve ontmoet, maar dood wist ie er een best feestje van te maken. Volgende morgen naar Nandom; binnen 25 uur bussen kwamen we, drie lekke banden, 1 gebroken vooras later, aan in Wa, alwaar het ootoo nog niet helemaal klaar voor vertrek was en we om 1 uur ’s nachts dus weer terug konden naar het busstation, voelde me als maar meer thuis, misschien volgende keer een ander huisje zoeken. Ik weet dat het nu net lijkt of er hier niets veranderd, maar dat is slecht schijn, de ootoo doet het weer. jeuheu!!.  Bij aankomst gelukkig goed aan de diarree, dus zat er weer helemaal in. Heb nu twee weken lesgegeven met drie verschillende roosters. Ze hebben elk jaar hezelfde aantal klassen met hetzelfde aantal vakken, waarom maak je dan elk jaar (minimaal één) nieuw rooster? Leerlingen hebben er wel zin in, het grashakken zit er op, kans zit er dik in dat ze nu gewoon les gaan krijgen en dat vinden ze nog steeds leuk. Mijn buurjongen zou ook naar de SSS school gaan, helaas zijn zijn resultaten van z’n JSS-examen zoek geraakt in de computer dus mag hij het hele jaar over doen?!?!. Verder ook goed nieuws. Patrick (die van de pasfoto’s) heeft een mobiele telefoon gekocht, aangezien we af en toe wel netwerk hebben en al drie maand geen gewone telefoonverbinding heet hij nu een communicatiecentrum dat op volle toeren draait, mocht u mij nodig hebben: 00233-208003546. Heb zelf nu ook een mobiel, gelukkig geen ontvangst op school waar ik beroepshalve af en toe wel eens wil zijn, doch mocht u dringend zitten te springen om wijze woorden: 00233-208778030. In geval van nood is de school nu ook bereikbaar: 00233-75620270 (veelal tijdens kantoortijden, soms ook niet)

De eerste dag dat ik in Nandom aankwam, kwam Mr. Kontana (brave oude man, huisbaas van Kees) op bezoek om een brief van Kees te ontvangen en te vragen of ik nog oude kranten had. Kon hem alleen voorzien van oude proefwerken. Hij verzekerde mij dat die zeker even zo zacht waren en het goed zouden doen in zijn toilet: en weer verlaat een tevreden bejaarde het pand! Afgelopen wekend naar het festival in Lawra geweest, dit keer niet de hand van de president geschud, doch bijna tegen de vlakte gewerkt door een paar borsten, dat ghanees dansen is echt leuk, maar af en toe een tikkie te direkt. Bij thuiskomst was de deur versierd met een soort kevers met de vriendelijke naam “touch and burn”, heb ze diskreet platgestampt om ze de volgende morgen te zien verdwijnen in een slangetje dat kwam buurten, het regenseizoen brengt toch wat meer leven in de brouwerij. Kwartier later kwamen de buurjongetjes de resten van de slang brengen nadat ze er een knikkerwedstrijd mee hadden gehouden. Binnenkort start het droge seizoen weer en keert de rust terug, vrees dat het niet erg slim was om een tuin te beginnen; een constant vochtige plek zal beestjes niet echt wegjagen, misschien maar wat minder tanden poetsen en kwaad kijken.