Duurt even maar dan krijg je er wel plaatjes bij!! Ik ben nu in Accra, achter een fatsoenlijke computer dus dat moet lukken. De reden van het in Accra zijn is net niet alles. Heb sinds vorige week dinsdag geen biertjes meer gedronken, voelde me na het werk gewoon bekaf en ging maar eten en naar bed (moet voor biertjes namelijk eerst het dorp in fietsen/ soms ootoo-en en daar had ik echt geen zin in). Dat kan natuurlijk nooit goed gaan dus vrijdagochtend op weg van huis naar assembly (alle leerlingen melden zich om 6.45 uur op het schoolplein voor gebed/straf en overig nieuws, foto1) begon in de woonkamer m'n hoofd te draaien, werd alles in ene zwart en werd ik een kwartier later gevonden door een collega die even kwam buurten. Had blijkbaar een aardige klapper gemaakt want bril en hoofd lagen aardig in de kreukels. Niet dat dat laatste per definitie slecht hoeft te zijn, maar was wel even schrikken. Ik probeerde op te staan en naar school te lopen, maar kon ampoer op m'n benen staan. Alle collega's kwamen aangerend, was wel lief, vervolgens bracht de recto me naar het ziekenhuis in Nandom. ik was er net vier weken geleden geweest voor de leerlingen die ADS voorlichting gaan geven, toen leek het wel redelijk proffessioneel. Nu leek het wel heel erg niks. De dokter zei dat ik waarschijnlijk oververmoeid was in combinatie met malaria, klinkt logisch, nam vervolgens wat bloed af, komt twee uur later terug, zegt dat het geen malaria is en dat ik dus maar een anti-malariakuur moet nemen dan gaat het wel over!?!?! Vervolgens VSO gebeld en die zeiden dat ik maar naar Accra moest komen voor verder onderzoek. Mensen in Nandom zijn wel echt lief, buren brachten me continu te eten en vervolgens bood Franzag, een aannemer waar ik wel een klein versnapering mee wil nuttigen, me aan om me even (?!?) naar Accra te brengen. Ha zaterdagochtend weg, zondagmorgen om 4 uur aangekomen, gaat ie even slapen en vervolgens rijdt ie om 11 uur weer weg, want hij heeft een afspraak maandag, echt tof!! En hij vroeg niks, nou ja benzine geld, maar moch hem nog geen eten betalen onderweg.

Goed nu dus al een week in Accra ziekenhuizen en klinieken af te lopen. Dokters hebben een geniaal systeem van doorverwijzen naar een volgende dokter als ik het zelf niet meer weet maar ik m'n consult wel gevangen heb. Je moet namelijk eerst betalen voordat je de klinkiek uberhaupt binnengelaten wordt. Nou ja, voel me nog steeds vrij flauwtjes dus vind het niet heel erg om de hele dag niks anders te doen dan wachten. Als het goed is weten ze dinsdag meer, ze twijfelen tussen een of ander gek virus, wat epileptisch, gewoon oververmoeid of een combinatie van het een of ander. Ik denk dat het gewoon te weinig biertjes was, maar de dokters (en daar zijn ze het verdorie wel allemaal over eens) vinden dat ik nog steeds geen biertjes mag. We shall see where the ship strands!

Maar de weken daarvoor waren dus wel best leuk. De leerlingen die de extra lessen geven op de JSS scholen blijven echt superenthousiast(foto 2 en 3). Het kost ze toch een goed half uur eer ze er zijn, vervolgens twee (vaak drie uur lesgeven en dan weer terug op je vrije zaterdag en ze blijven lachen, gaaf!! oke ze krijgen natuurlijk wel de gelegenheid om even in het dorp te stoppen en wat extra suiker te kunnen kopen of een pak biscuitjes, maar toch...

Verder de zondag voor het midden-in-de-woonkamer-dutje met de leerlingen naar Tumu geweest om tegen de school daar te voetballen/handballen/volleyballen. Vier uur in de boneshaker (foto 4 en 5), ontbijt, drie wedstrijden achter elkaar, lunch, uurtje pauze en weer vier uur terug, jeuheu!! Handbal was waarschijnlijk de laatste keer. Tumu Secondary School is de enige andere school in Upper West die nog een handbalteam heeft gehouden en even naar het zuiden gaan voor een extra wedstrijd zit er niet echt in, wel jammer.

Laatse medeling is inzak de vogelstand in Nandom. Als je een bietje je best doet tel je toch al gauw een gier of twintig dertig. Da's niet zo mooi, maar in tegenstelling tot

Nederland te je hooguit een duif of twee en dan heb je mazzel en iemand anders ook. We zaten (goeie ouwe tijd) een biertje te drinken onder een afdakje, duifje kwma daar even schuilen en werd binnen een halve minuut achtervolgt door drie man, gevangen, de nek omgedraaid en aan de vriendelijke dame achter de bar gegeven. Half uurtje later hadden ze een gratis snackje bij de borrel. Misschien een oplossing voor de Dam?

Hee vermaakt u daar, geniet van te veel sneeuw of te veel regen als ik de berichten zo hoor weten jullie ook best smoezen te vinden om onder je werrk uit te komen. Hier is het enkel teveel stof, neus peuteren is nu meer werk voor Smit Tak geworden, maar verder geen klachten over het weer. 's nachts een graadje of 20, overdag 37. hee groetjes en dikke kus,

 

dicky

 

ps ik zal de fotoos ook maar apart verzenden, is misschien toch een tikkie te grote bijlage, excuus en nogmaals doei!!